भक्तपुरको चाँगुनारायण नगरपालिका–८, सुडालस्थित इँटाभट्टाको जस्ताको टहरामा बस्ने १७ वर्षीया गोमा श्रेष्ठले माध्यामिक शिक्षा परीक्षा (एसइई) २०८१ मा सर्वोत्कृष्ट ४ जिपिए प्राप्त गरी सबैलाई चकित बनाएकी छन्। शुक्रबार (१३ असार २०८२) मा नतिजा सार्वजनिक हुँदा उनी धान रोपाइँको मेलाबाट फर्किएकी थिइन्। चाँगुनारायण–८ को महेन्द्रग्राम माध्यमिक विद्यालयबाट एसइई दिएकी गोमाले भक्तपुरका ३० उत्कृष्ट विद्यार्थीमध्ये एक बनेर नगरपालिकाकै सर्वोत्कृष्ट नतिजा हासिल गरिन्।
गोमाको पारिवारिक पृष्ठभूमि
गोमाको थातथलो रामेछापको खनियाँपानी हो। चार वर्षको उमेरमा उनको परिवार आर्थिक कमजोरी र छोरीको पढाइप्रतिको रुचिका कारण भक्तपुर सरेको थियो। गोमाका बुबा मीनबहादुर श्रेष्ठले भने, “रामेछापको खनियाँपानीमा विद्यालय पुग्न एक घण्टा ओरालो हिँड्नुपर्थ्यो। गोमाको पढाइप्रतिको रुचि देखेर हामीले भक्तपुरमा काम खोज्यौं। यहाँ आएर इँटाभट्टामा काम सुरु गरें र गोमालाई नजिकैको महेन्द्रग्राम माध्यमिक विद्यालयमा भर्ना गरिदिएँ।”
इँटाभट्टाको कठिन जीवन र पढाइ
भक्तपुर आएपछि मीनबहादुरले इँटाभट्टामा ज्याला मजदुरी र इँटा पार्ने काम सुरु गरे। गोमा साँझ–बिहान इँटाभट्टाको खलामा खेल्दै हुर्किइन्। उमेर बढ्दै जाँदा उनले बुबा–आमालाई इँटा सुकाउन र ओल्टाइपल्टाइ गर्न सघाउन थालिन्। दिउँसो विद्यालय जाने र बिहान–साँझ इँटाभट्टामा काम गर्ने उनको दैनिकी कक्षा ९ सम्म कायम रह्यो।
कक्षा १० मा पुगेपछि गोमाले आफ्नो दैनिकीलाई परिमार्जन गरिन्। “बुबा–आमाले एक वर्ष पढाइमा ध्यान दिन सुझाउनुभयो। विद्यालयले पनि एसइईको तयारीमा जोड दिनुपर्ने बतायो। त्यसैले मैले कामको समय घटाएर पढाइमा ध्यान केन्द्रित गरें,” गोमाले भनिन्। उनको यो मेहनतले ४ जिपिए ल्याएर सर्वोत्कृष्ट नतिजा हासिल गरिन्।
डाक्टर बन्ने सपना
गोमाको भविष्यको लक्ष्य डाक्टर बन्ने छ। तर, उनलाई आर्थिक अवस्था र मेडिकल शिक्षाको खर्चले चुनौती थपिएको छ। “विज्ञान सङ्कायमा प्लस टु पढेर नेपालको कुनै मेडिकल कलेजमा छात्रवृत्तिमा नाम निकालेर एमबीबीएस पढ्ने लक्ष्य छ,” उनले भनिन्। “असल डाक्टर बनेर बुबा–आमा, देश र जनताको निःस्वार्थ सेवा गर्न चाहन्छु। यसका लागि कठिन मेहनत चाहिन्छ, र म त्यसका लागि तयार छु।”
सामुदायिक विद्यालयको गौरव
सामुदायिक विद्यालयमा अध्ययन गरेर ४ जिपिए ल्याउनु गोमाको व्यक्तिगत मेहनत र महेन्द्रग्राम माध्यमिक विद्यालयको शैक्षिक वातावरणको संयुक्त परिणाम हो। उनको यो सफलताले सामुदायिक विद्यालयका विद्यार्थीहरूले पनि उच्च उपलब्धि हासिल गर्न सक्ने प्रेरणा दिएको छ।
चुनौती र सम्भावना
गोमाको परिवारको आर्थिक अवस्था कमजोर भए पनि उनको पढाइप्रतिको लगन र स्पष्ट लक्ष्यले उनलाई अगाडि बढाइरहेको छ। तर, मेडिकल शिक्षाका लागि चाहिने आर्थिक र शैक्षिक तयारीले उनलाई चुनौती थपिरहेको छ। सरकार र सम्बन्धित निकायले यस्ता प्रतिभाशाली विद्यार्थीलाई छात्रवृत्ति र सहयोग उपलब्ध गराएर उनीहरूको सपना साकार पार्न सहयोग गर्नुपर्ने आवश्यकता छ।
निष्कर्ष
इँटाभट्टाको कठिन जीवन बिताउँदै साँझ–बिहान काममा सघाएर पनि गोमा श्रेष्ठले एसइई २०८१ मा ४ जिपिए ल्याएर आफ्नो प्रतिभा र मेहनतको परिचय दिएकी छन्। उनको डाक्टर बन्ने सपनाले उनको दृढ संकल्प झल्काउँछ। गोमाको यो कथा आर्थिक कठिनाइका बाबजुद पनि शिक्षामार्फत सपना पूरा गर्न सकिन्छ भन्ने प्रेरणादायी उदाहरण हो। उनको आगामी यात्रामा शुभकामना!
